KADRAJIN YAMUĞU | FLOYD'UN KATLİ.. IRKÇILĞIN SEYRİ... BUTTURİNİ'NİN DAHLİ ... PAR'IN AZLİ ...

Ziya Şefik Atun, 13 Ağustos 2020, FT.B. : 293.

Okuyucunun dikkatine : 

Bu yazıda bahsi geçen kitapları doğrudan incelemedim. Yazıyı internet üzerinde nispeten güvenilir yayımlar yapan yörelerden derlediğim bilgileri esas alarak ve bu bilgileri kendi fikirlerimle harmanlayarak yazdım.

           

          Zenci Amerikalı Corc (Perri) Floyd ( Jr.) (George Perry Floyd, Jr.)'ın 25 Mayıs 2020 günü Birleşik Amerika Devletleri'nde (B.A.D.) Mineapolis'te beyaz polis memuru Derek Şovin (Derek Chauvin) tarafından meslektaşlarının nezaretinde, Floyd'un, elleri arkadan kelepçeli hâlde yerde yatarken, boynuna diziyle sekiz dakika bounca şiddetle bastırararak halkın gözü önünde katledilmesi ve bu katliamın bir sivil tarafından vidyoya kaydedilerek yayımlanması üzerine B.A.D.'de ve Avrupa'da ırkçılık ve ırk ayrımcılığına karşı başlayan gösteriler hâlen devam etmektedir. Bu tepkiler sâyesinde B.A.D. ve Avrupa ülkelerinin halkları ırkçı geçmişleriyle, bu olayın öncesinde yüzleştiklerinden daha fazla yüzle şmiş ve okullarda ders müfredatlarında bu tarihin daha fazla ve ayrıntılı olarak okutulmasını talep eder hale gelmiştir. Bazı ülkelerin bazı yerleşim yerlerinde, büyük ve başarılı tüccarlar, iş adamları oldukları iddia edilen fakat aslında birer sömürgeci ve köle tâciri olan kişilerin dikilmiş heykelleri halk tarafından yıkıldı Bu kabil heykellerin bazıları da, halkın tepkisi ve talebi dikkate alınarak, bulundukları yerlerden yerel yönetimler tarafından söküldü.

KADRAJIN YAMUĞU | FOTOĞRAFÇININ KARAR VEREMEDİĞİ “KARA ÂNI” : HİROŞİMA, 6 AĞUSTOS 1945, 08:15

Ziya Şefik Atun, 6 Ağustos 2020, FT.B. : 292.

Bu yazı 6 Ağustos 2018 günü yayımlanmıştır. Hiroşima ve Nagasaki şehirlerine atom bombalarının atılmmasının 75. yılı olan 6 Ağustos 2020 günü yazı yeni bilgiler eklenerek zenginleştirilmiş ve ilk yazının yazım hataları düzeltilerek 7 Ağustos 2020 târihinde bu değişiklik ve düzeltmelerle tekrar yayımlanmıştır.

    

          Bu gün, 6 Ağustos 1945 günü Birleşik Amerika Deletletleri'nin Japonya’nın sivil halkını atom bombasıyla katledişinin 70. yılı. Atom bombası insanlık tarihinin o güne kadar gördüğü en kıyıcı ve yıkıcı silâhıydı. Bu silâhın insan vucûdunda açtığı yaraların ve sebep olduğu hastalıkların dermânı da bilinmiyordu o yıllarda. Birleşik Amerika Devletleri üç gün sonra Nagasaki’ye de atacağı ve Hiroşima’ya attığı atom bombasından çok daha güçlü ikinci atom bombasıyla sivil halkı katletmeğe devâm edecekti. Bu felâketin bahtsız kahramanları da vardı. O kahramanlar o güne kadar görmedikleri, tahmin ve tahayyül dahi edemeyecekleri bir patlamanın ve bu patlamanın yarattığı felâketten her nasılsa çok az etkilenmiş, hafif yaralanmış olarak sokağa fırlayan ve bu dehşeti fotoğraflamağa çalışan Japon fotoğrafçılardı. Bahtsızlardı! : bir insan, her ne kadar fotoğraftan ekmeğini kazansa da böyle bir felâketin fotoğrafını nasıl çekebilir…? Yeryüzünden silinmiş bir şehrin ortasında o güne kadar görmediği korkunç yaralara dûçâr kendi halkının arasında gezerek nasıl fotoğraf çekebilir…? Onlar bunu istemeden, yaptıkları tek iş fotoğrafçılık olduğu için yaptılar. Onlar hiç de böyle bir kahramanlık istememişlerdi mutlaka; biz, hem bu acıya dayanabildikleri, ne kadar dayanabildilerse, hem de o felâket anlarının görsel kaydını tutabildikleri için kahraman addediyoruz onları. O fotoğraflara bakıp belki akıllanırız! Bize bu akıllanma yolunda kullanabileceğimiz mâlzemeleri temin ettikleri için kahraman addediyoruz onlara.